نيايد چه استوار ندارند كه در پيكر پاك پيغمبر بهره و نصيبى از بهر شيطان بوده باشد كه آن را ملائكه رفع كند « 1 » نعوذ باللّه من مكايد الشّيطان . بالجمله چون آن حضرت را به نزد آمنه آوردند ، امّ ايمن حبشيّه كه كنيزك عبد اللّه بود و بركه نام داشت و به ميراث به محمّد صلّى اللّه عليه و آله رسيده بود به حضانت و نگاهداشت او پرداخت و هرگز رسول اللّه را نديد كه از گرسنگى و تشنگى شكايت كند . هر بامداد شربتى از زمزم بنوشيدى و تا شامگاه هيچ طعام نطلبيدى و بسيار بود كه چاشتگاه بر او عرض طعام مىكردند و اقدام به خوردن نمىفرمود . عليه الصلاة و السّلام .

--> ( 1 ) . موضوع شق صدر يا شكافتن شكم رسول خداى ( ص ) مورد قبول علماى بزرگ و مفسران شيعه نيست ، از اين روى بزرگانى چون : على بن ابراهيم قمى ، شيخ طوسى و شيخ طبرسى ، ابو الفتوح رازى و سيد هاشم بحرانى در تفاسير خود مطلقا اشارتى بدين موضوع نكرده‌اند و داستان وزن كردن رسول خداى را هم مردود و غير قابل قبول مىدانند و مرحوم علامه مجلسى هم به ديدهء شك و ترديد به اين گونه احاديث نگريسته و با « اللّه اعلم » عبارت خود را به پايان برده است .